غافل از این  دل شب

                         من رو بیداد مسوز

                 شب بیداری من

                                     من رو بیداد  مسوز

                      که اگر این دل بیداد شود

                                                            من رو اگاه  مسوز

                        گل های یاس و پونه

                        توی باغچه ی خونه

                                                    زنبورکه شاد ه شاد

                                                 می گه همش می دونه

                می دونه کی بهاره

               بهارو  سبزه  زاره

                                                   می دونه کی بارون  میاد

                                                  کی می باره  به باغچمون

                    زنبو ر که شاده شاده

                  چون می دونه الان بهاره

                                                       سبزه و گل  میاره

                                                    صلح و صفا  ودوستی

                         تو باغچمون می کاره

       شب رفت و  باز روز اومد

          آفتاب  خوشرو   اومد

                                             گل های خوشبو بازشد  

                                             مدرسه ها  قوقا  شد

      زنگ کلاس به گوش خورد

        دفتر  و کتاب  باز   شد

                                              درس امروز ما چیست ؟

                                            جمع ومنها مساویست

دلم چه تاپ ُ توپ میکنه

                                           صدای رعد و برق می یاد

                                           دل منو هی می لرزونه

بارون می یاد شر ُ شر

جوی ها شده پر ُ پر

                                           بارون قطع شده حالا

                                           رنگین کمانی زیبا

                تو آسمونه حالا

ماه و ستاره اومده

                                             دلم می خواد تو دل شب

                                             با ستاره بازی کنم

ولی کدوم مال منه؟

کدوم مال دل منه؟

                                            کدوم مال شب خوشه

                                            برای بازی منه؟

اون که بالا کوچیکتره

ستاره ی خوب منه

دلم گرفته و بغض گلویم را می فشارد و قطره های اشک در صورتم جاریست. 

ناراحتمُ دلم شکسته ُ به یاد لب خشک امام حسین  می افتم و مردمی را که به یاد امام حسین سینه می زنند نگاه می کنم.

آسمان دل گیراست ُ انگار هیچ ستاره ای در آسمان نمی درخشد و تازه فهمیدم که امام حسین هم ستاره ای بود که در آسمان می درخشید و امشب ستاره ها هم برای او گریه می کنند.

ساعت ها گذشت ُبه صبح نزدیک می شدیم و من منتظر طلوع آفتاب بودم....  خورشید طلوع کرد ُ

امااحساس میکردم که امروز خورشید هم هیچ نوری ندارد و او نیز برای امام حسین دل گیر است.

امروز عاشورا است......